...اِلهى اِنْ لَمْ تَبْتَدِئْنِى الرَّحْمَةُ مِنْكَ بِحُسْنِ التَّوْفيقِ فَمَنِ السّالِكُ بى اِلَيْكَ فى واضِحِ الطَّريقِ
...معبودا...اگر تو از رحمتت توفیق نیکویی برایم آغاز نکنی، پس چه کسی مرا به سویت کشاند در راه آشکار؟!
وَ اِنْ اَسْلَمَتْنى اَناتُكَ لِقاَّئِدِ الاْمَلِ وَ الْمُنى فَمَنِ الْمُقيلُ عَثَراتى مِنْ كَبَواةِ الْهَوى
و اگر مهلتت مرا تسلیم آرزو دهد، کیست که لغزشهای مرا از زمین خوردن های هوس جبران کند؟!
وَ اِنْ خَذَلَنى نَصْرُكَ عِنْدَ مُحارَبَةِ النَّفْسِ وَالشَّيْطانِ فَقَدْ وَكَلَنى خِذْلانُكَ اِلى حَيْثُ النَّصَبِ وَالْحِرْمانِ
و اگر واگذارد یاری تو مرا هنگام نبرد نفس اماره و شیطان،پس حتما واگذاشتن تو مرا به رنج و حرمان سپارد.
اِلهى اَتَرانى مآ اَتَيْتُكَ اِلاّ مِنْ حَيْثُ الاْمالِ اَمْ عَلِقْتُ بِاَطْرافِ حِبالِكَ اِلاّ حينَ باعَدَتْنى ذُنُوبى عَنْ دارِ الْوِصالِ فَبِئْسَ الْمَطِيَّةُ الَّتِى امْتَطَتْ نَفْسى مِنْ هَواها فَواهاً لَها لِما سَوَّلَتْ لَها ظُنُونُها وَ مُناها
خدایا تو بخوبی مرا میبینی که نزدت نیامدم جز از ناحیه آرزوها و به سر رشته های تو دست نیازم جز آنگاه که گناهانم از خانه وصال بدور کرده باشد، چه بد مرکبی من سوار شده نفس من در خواهش خود، وای بر او ، پس وای بر او و از این آرایش گمانها و آرزوهای بی جایش
وَ تَبّاً لَها لِجُرْاَتِها عَلى سَيِّدِها وَ مَوْلاها
و نابود باد كه بر آقا و مولاى خويش دليرى كرد
اِلهى قَرَعْتُ بابَ رَحْمَتِكَ بِيَدِ رَجاَّئى وَ هَرَبْتُ اِلَيْكَ لاجِئاً مِنْ فَرْطِ اَهْواَّئى وَ عَلَّقْتُ بِاَطْرافِ حِبالِكَ اَنامِلَ وَ لاَّئى فَاْصْفَحِ اللّهُمَّ عَمّا كُنْتُ اَجْرَمْتُهُ مِنْ زَلَلى وَ خَطاَّئى وَ اَقِلْنى مِنْ صَرْعَةِ [رِدآئى ] فَاِنَّكَ سَيِّدى وَمَوْلاىَ وَ مُعْتَمَدى وَ رَجائى وَ اَنْتَ غايَةُ مَطْلُوبى وَ مُناىَ فى مُنْقَلَبى وَ مَثْواىَ...
خدايا من در رحمتت را بدست اميدم كوبيدم و از فرط هواهاى نفسانى به حال پناهندگى بسوى تو گريختم و بند كردم بسر رشته هاى كرمت انگشتان دوستى ام را پس درگذر خدايا از جرمهايى كه من از روى لغزش و خطا كردم و نگاهم دار از حمله بيماريم (كه دچار گشته ام ) زيرا كه تويى آقا و مولايم و تكيه گاه و اميدم و تويى منتهاى خواسته و آرمانم در دنيا و عقبايم ...
فرازهایی از دعای صبح امیرالمومنین - مفاتیح الجنان
روزی آمدم...