روز جهانی قرآن...

سید عزیز در وبلاگش اینطور نوشته که:

اول: ما به دین آنان و پیامبران‌شان احترام می‌گذاریم و آنها قرآن ما ر امی‌سوزانند و به پیامبرمان توهین می‌کنند.. ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا..

دوم: آن‌وقت ما مظهر خشونت و جمود فکری هستیم و آنها مظهر دموکراسی و آزادی اندیشه..

سوم: این رفتار سخیفانه و احمقانه نشان می‌دهد که از کجا می‌سوزند..

چهارم: امام سجاد علیه السلام در دعایی می‌فرماید: الحملله الذی جعل اعدائنا من الحمقاء
یعنی: خدا را شکر که دشمنان ما را از احمق‌ها قرار داد..

پنجم: یریدون لیطفئوا نورالله بافواههم والله متم نوره و لو کره المشرکون
آنان می‌خواهند نور خدا را با دهان‌شان خاموش کنند در حالی که خداوند نورش را گسترش می‌دهد حتی اگر مشرکان نخواهند و نپسندند.

ششم: معتقدم این نشانه‌ی اقتدار و عظمت اسلام در جهان است.. و باز هم معتقدم این کار رونق بیشتر دین اسلام را در سراسر جهان پی خواهد داشت.. به کوری چشم آنان که نتوانند دید..

هفتم: یادت به خیر امام عزیز که می‌گفتی: من با اطمینان می‌گویم که به زودی اسلام سنگرهای کلیدی جهان را یکی پس از دیگری فتح خواهد کرد..

و نکته‌ی آخر اینکه: خوب است جمهوری اسلامی ایران با اعلام مقام معظم رهبری ابتکار تاسیس روز جهانی قرآن را به دست بگیرد و محور اتحاد جهان اسلام شود..

بیایید در وبلاگ‌هایمان روز جهانی قرآن را پیشنهاد بدهیم..
همه با هم به سوی تاسیس روز جهانی قرآن..

عاشقانه

وقتی چیزی داری که به داشتنش افتخار می کنی... می بینی همه چیزت می شود او!

همه ی کارها را با عشق(!) برای او انجام می دهی...

برای او و خودت که دیگر نه اویی هست و نه خودی... دیگر مفرد نیستی!

شاکر این هدیه عاشقانه ات هستم ای مهربان من... ای رحیم!