من و تو مثل همیشه...!
یا أرحم الراحمین...
و گفت آن هنگام که بر لبانت "یا إله العاصین" را جاری کردی ، ذکر تمام نشده، خدا به تو می نگرد که هان ای بنده ی من... مرا صدا کردی...!
یا إله العاصین...
قل یا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا من رحمه الله، إن الله یغفر الذنوب جمیعاْ -زمر-۵۳
امام زین العابدین علیه السلام در مناجاتشان با خدا به ما می آموزند که چگونه صدا کنیم وی را:
إلهی...أنت الذی فتحت لعبادک باباْ إلی عفوک،سَمَّیتَهُ التُّوبه،فقلت توبوا الی الله توبه نصوحا...
حالا مثل همیشه...
این منم که گناه می کنم و با گناهم از تو دور می شوم...
آنقدر دور که گم می شوم...
و بعد...
چون کودکی گم شده، گریان و مضطرب به سوی تو می آیم...
در می زنم و باز در می زنم... گریه می کنم و در می زنم... و تو که در را می گشایی چون کودکی در آغوش مادر زار می زنم و گریه می کنم...
آخر من که جز تو کسی را ندارم...
جز تو پناهی ندارم...
سامانی ندارم...
بعد تو چون مادری دلسوز (که دلسوزیش را از تو وام دارد) مرا با رحمت خود در آغوش مهربانیت می گیری و می گویی ما به تو از رگ گردن نزدیک تریم... ما به بندگان خود بیناییم...!
و بعد تر من زار می زنم و می گریم و باز مثل همیشه شرمنده ی تو هستم...!
تویی که جز تو را ندارم!
و تو خوب می دانی و من مثل همیشه فراموش می کنم.
پ.ن۱: میلاد فخر آسمانها و زمین است... مبارکتان باشد! چون همیشه محتاج دعای خیرتان هستم.
پ.ن۲: عید است و عیدی گرفتن مرسوم... عیدی بگیریم از رئیس مذهبمان و امام صادقمان...! هر کسی به اندازه ی پیمانه و کیل خود!
روزی آمدم...